Το τελευταίο fan club cd των Dream Theater που τιτλοφορείται Progressive Nation 2008. Το προσφέρουμε σε 2 εκδόσεις: mp3 και *.nrg format (όλο το album χωρίς συμπίεση). Τα εξώφυλλα σε ξεχωριστό link.
Επανερχόμαστε μετά από αρκετό καιρό στα projects του Swano με τη δισκογραφία των Infestdead. O Dan εδώ πατάει γκάζι και μουσικά παραπέμπει στο death των Deicide!!
Έχουν εξελιχθεί σε υπερ-μπάντα της εποχής μας. Η πλειοψηφία του κόσμου έχει καταφέρει να κατανοήσει την πολύπλοκη μουσική τους και να τους αγαπήσει. Και αυτό είναι κατόρθωμα. Τα άλμπουμ τους δεν είναι ευκολοάκουστα, όσο εμπορικά και αν τείνουν να γίνουν και κανονικά αυτό θα έπρεπε να ξενίζει τον ακροατή. Όχι πως δεν υπάρχουν και οι αντιφρονούντες δηλαδή, που μάλιστα δεν είναι και λίγοι. Εμείς ανήκουμε όμως στους οπαδούς τους, το ευρύ και φανατικό αυτό κοινό που τα αφτιά του αντέχουν τα ουρλιαχτά του Mikael Akerfeldt, αλλά και την φωνάρα της Nathalie Lorichs! Θέλουμε να πιστεύουμε πως για αρκετά χρόνια ακόμα θα μας προσφέρουν πλούσιες και χορταστικές αλμπουμάρες και πως θα συνεχίσουν να δίνουν στην αγαπημένη μας μουσική, αυτές τις τόσο απαραίτητες πνοές ζωής...
Πίσω στο 2003 ο ανήσυχος Portnoy τρωγόταν να pay tribute στους αγαπημένους του Led Zeppelin. Μαζί με τους Paul Gilbert, Daniel Gildenlow και Dave Larve έκανε κάποιες εμφανίσεις επί αμερικανικού εδάφους και ηχογράφησαν δύο από αυτές για να μας χαρίσει έτσι άλλο ένα πολυπόθητο official bootleg...
Όσοι πιστοί προσέλθετε, οι υπόλοιποι stay away, δε θα σας κάνει ιδιαίτερο "κλικ"... Μια πλούσια πάντως έκδοση του άλμπουμ με bonus CD με αρκετά καλούδια... Λεπτομέρειες φυσικά στα σχόλια... Αφήστε κιόλας κανένα σχολιάκι με την ευκαιρία. Πάντα μας ενδιαφέρει η γνώμη του κόσμου.
Ήρθε η ώρα για τον κο Ken... Ο κατάλογος με τις προσωπικές δουλειές του δεν είναι πολύ μεγάλος, αφού ουσιαστικά αποτελείται από πολλές συλλογές, όμως εμείς τον παραθέτουμε, όσο πιο πλήρως γίνεται, εδώ για όσους μοιράζονται με εμάς την
Έχουν περάσει 19 χρόνια από τότε που μας αποχαιρέτησε ένα από τα μεγαθήρια της αγαπημένης μας μουσικής. Και 19 χρόνια είναι πάρα πολλά... Ό,τι και να κυκλοφόρησαν από τότε δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να σταθεί δίπλα στις δισκάρες των 70's και 80's. Το 1990 ήταν η τελευταία δουλειά του Rob Halford με τους JP (πριν φυσικά το reunion του 2005 και έπειτα) και αυτό έμελλε να είναι το τελευταίο καλό τους άλμπουμ (για πάρα πολύ κόσμο μάλιστα το καλύτερό τους). Δεν θα ασχοληθούμε με τους μουσικούς δρόμους που επέλεξαν από το 90 και μετά, δικαίωμά τους είναι να προσαρμόσουν τον ήχο τους στο ρεύμα της κάθε εποχής. Και όσοι παρακολουθείτε το blog μας θα έχετε καταλάβει ότι δεν είμαστε κλειστόμυαλοι... Αλλά όλες οι επόμενες τους δουλειές, απλά, πως να το κάνουμε, δεν ήταν priest. Μένουμε λοιπόν στα άλμπουμ που αγαπήσαμε και αυτά σας προσφέρουμε εδώ. Στις επανακυκλοφορίες της Sony του 2001, με bonus tracks φυσικά, που συγκεντρωμένες όλες μαζί απαρτίζουν ένα πανέμορφο boxset που βλέπετε και στη φωτογραφία. Οι παλαιότεροι θα τα ξέρετε ήδη. Ίσως να τα έχετε μάθει και απέξω. Πιο πολύ απευθυνόμαστε στους κάπως νεότερους, έτσι για να εκτιμήσετε το γνήσιο metal που παιζόταν τις προηγούμενες δεκαετίες.
Συνέχεια στις συλλογές της Castle με 6 από τα αναρίθμητα singles των Black Sabbath επί εποχής Ozzy...
Μια σειρά τρομερών boxset-συλλογών της Castle για τα μεγάλα groups των 70s που είχε κάτω από την στέγη της. Συγκεντρωμένα κάποια από τα singles των μπαντών εκείνη την περίοδο (δεκαετίες 70 & 80), σε μορφή vinyl replica CDs με πολύ όμορφο artwork (και συλλεκτική αξία αφού βγήκαν μόνο σε μερικές χιλιάδες κομμάτια..). Η αξία τους απλά σε mp3 και scans μάλλον δεν λέει πολλά, απλά αποτελεί κίνητρο να τα αποκτήσετε αυθεντικά (όπου μπορείτε να τα βρείτε ακόμα,αφού έχουν εξαντληθεί φυσικά από νωρίς...). Η χαρά του ebay δηλαδή!! Σ'αυτό το post, η συλλογή των singles των Motörhead σε 10 πανέμορφα δισκάκια.
Το βασικότερο ίσως project των DT που στα τέλη των 90's πραγματικά μας αναστάτωσε με τις συνθέσεις του... 2 κυκλοφορίες καθαρά instrumental με φαντασία και άψογη τεχνική για να γουστάρουμε όταν βαριόμαστε τα ίδια κ τα ίδια... Εδώ ουσιαστικά συναντάμε για πρώτη φορά και τον Jordan Rudess στην οικογένεια των Theater καθώς μετά από αυτά τα album εντάχθηκε και ως βασικό μέλος στον κύριο κορμό των Αμερικανών proggers.
Ένα νέο σχήμα από την Αμερική (η οποία δεν μας έχει συνηθίσει σε τέτοια μουσική), το οποίο παίζει απίστευτα πράγματα... Οι οπαδοί του ατμοσφαιρικού metal κυριολεκτικά να ορμήσουν!!! Εκτός από τρομερές, οι κυκλοφορίες τους πλέον είναι και σπάνιες (αλλά και πρωτότυπες), καθώς πολλές εκδόσεις των album τους είναι συλλεκτικές. Στο συγκεκριμένο album έχουμε συμπεριλάβει και το bonus track του βινυλίου μόνο (!!) διάρκειας κοντά στα 20'.
Άλλη μια θαυμάσια Ιαπωνική κυκλοφορία, που το πακέτο της περιελάμβανε 5 cds με 10 singles των Megadeth έως το 1993, ένα deluxe πολυσέλιδο booklet και ένα απίστευτο σετ με ένα μηχανικό μολύβι, μια γόμα και ένα τριγωνάκι με το logo των Megadeth!!!! Από μουσικής πλευράς τα singles είναι ανεκτίμητα, αφού κυρίως τα 2 πρώτα από αυτά δεν έχουν κυκλοφορήσει (πέρα από αυτό το πακέτο) σε μορφή cd, παρά μόνο σε βινύλιο.
Το τελευταίο fan club CD των Dream Theater που περιλαμβάνει μια επετειακή εκτέλεση (το 2007 συμπλήρωσε 15 χρόνια ζωής) του Images & Words. Απολαύστε το...
Το τελευταίο μέχρι στιγμής album του Άγγλου Carl McCoy είναι ένα κατάμαυρο gothic αριστούργημα που πλημμυρίζει τον ακροατή στο συναίσθημα. Φυσικά και δεν είναι μουσική που μπορεί κάποιος ν'ακούσει οποιαδήποτε στιγμή, αλλά είναι ιδανική για νύχτα, στο φως των κεριών ή κάτω από το φως του black light... Στην limited έκδοση, με bonus track την διασκευή στο "In the Year 2525" των Zager-Evans.
Το τρίτο studio album του Καναδού δεν είναι ο δυναμίτης όπως το "Alice In Hell" ή το "Never, Neverland", αγαπήθηκε όμως και αυτό από πάρα πολύ κόσμο... Εκείνη την περίοδο μάλιστα, οι Annihilator ήταν σε περιοδεία με τους Priest (μία πολύ σημαντική εμπειρία για τον Waters), οπότε δεν μας φαίνεται παράξενο γιατί μπήκε αυτό το bonus track στην ιαπωνική κυκλοφορία (και στην limited digipack)...
Οι Φινλανδοί είχαν δείξει ήδη με τις προηγούμενες κυκλοφορίες τους ότι δεν είναι απλά άλλη μια μπάντα από την Σκανδιναβία και με το Amok ήρθαν να επιβεβαιώσουν αυτήν την εκτίμηση. Τα death στοιχεία ελαττώνονται ενώ ο Tanelli Jarva για τελευταία φορά σε LP του group αναλαμβάνει φωνητικά και μπάσο. Μελωδικό και "άρρωστο", το διαμάντι με το καταπληκτικό εξώφυλλο, στην ιαπωνική του έκδοση με 2 exclusive bonus tracks...
Το τελευταίο τους album εν έτει 2006, ναι ήταν μια απογοήτευση... Αυτό όμως σε καμμία περίπτωση δεν αναιρεί το γεγονός ότι μιλάμε για μία τεράστια μπάντα. Τα 2 πρώτα τους κυρίως αριστουργήματα τάραξαν άσχημα τα νερά της μέταλ μουσικής. Γκρεμίζοντας τα κλισέ ότι το μέταλ ανήκει στους λευκούς και ότι οι μαύροι μόνο ραπ ξέρουν να παίζουν, πάντρεψαν εν μέρει αυτά τα 2 είδη και μας έστειλαν όλους αδιάβαστους... Με στίχους υπερβολικά καυστικούς, ξεφτιλίζουν το αμερικάνικο γίγνεσθαι, φτύνουν κατάμουτρα τον ρατσισμό και βάζουν σε σκέψεις για το που τελικά πάει αυτός ο κόσμος!!! Όσοι τους σνομπάρουν, καλά κάνουν ενδεχομένως.. Αφού είναι ευτυχισμένοι στην κοσμάρα τους, εμάς δεν μας πέφτει λόγος!! Οι υπόλοιποι ας πορωθούν και κυρίως, ας προβληματιστούν...
10 χρόνια Peaceville (πριν 10 χρόνια!!) και για δώρο μας προσέφερε μια συλλογούλα λουκούμι!!! Λιτή κυκλοφορία (κάτι που χαρακτηρίζει την εταιρεία) αλλά περιεχόμενο Α' ποιότητας!! Enjoy!!
Δεν είναι από τα κλασικά thrash διαμάντια που έβγαλε ο Angelripper μερικά χρόνια πριν από την κυκλοφορία του, είναι όμως επίσης ένα πολύ καλό album. Ήχος φρέσκος, πολύ καλή παραγωγή για τα δεδομένα Sodom και 45 λεπτά άφθονου headbanging για τον δίσκο αυτό με το υπερβολικό εξώφυλλο (και χωρίς την μασκότ τους, τον "Knarrenheinz")...
Για τους φανατικούς οπαδούς των DT, μία επίδειξη των ικανοτήτων των Αμερικανών βιρτουόζων. Δεν χρειάζονται να πούμε τίποτα περισσότερο,ε;...
Σε μερικά πράγματα, καταστάσεις ή πρόσωπα, ο σεβασμός απλά είναι αυτονόητος... Αυτό ισχύει και για τους πατέρες της rock ή metal μουσικής όπως τους Led Zeppelin, Black Sabbath και φυσικά τους Pink Floyd. Πρόκειται ίσως για την μπάντα που έχει ασκήσει την μεγαλύτερη επίδραση σε αυτόν τον χώρο. Ακόμα και αυτοί στους οποίους δεν πολυαρέσουν, αναγνωρίζουν τι τεράστιο κεφάλαιο αποτελούν για τον σκληρό ήχο της rock εν γένει. Σε αυτήν την συλλογή του 2001, περιλαμβάνονται πάρα πολλά από τα κλασικά κομμάτιά τους και είναι μιξαρισμένα με τέτοιον τρόπο που το τελικό αποτέλεσμα για τον ακροατή είναι ένα ΑΨΟΓΑ δεμένο ενιαίο μουσικό σύνολο διάρκειας 2,5 ωρών!! Σε mp3 πραγματικά χάνει το Echoes, εμείς απλά σας το προσφέρουμε για να δείτε την τελειότητά του και να το αποκτήσετε αυθεντικό!! Οι Floyd δεν έχουν ανάγκη οικονομικής ενίσχυσης, η μουσική τους βιομηχανία ξεπερνά ακόμα και αυτοκινητοβιομηχανίες σε τζίρο!!! Κάν΄τε το για σας, για την μουσική σας απόλαυση...
Απαραίτητο συμπλήρωμα της επί Matos χρόνων δισκογραφίας, αυτό το 4πλό single που κυκλοφόρησε στην Γαλλία είναι must για κάθε οπαδό των Βραζιλιάνων... Ψάξτε το...
Ο τελευταίος πολύ καλός δίσκος του Iommi... Ποιοτικό heavy metal, με κλασικά sabbath riffs, αξιοπρεπέστατο rhythm section και χαρακτηριστικά φωνητικά από τον Tony Martin. Ιαπωνική έκδοση με bonus track φυσικά...
Από τα απομεινάρια των Carcass του 1996, αυτό το θνησιγενές σχεδόν σχήμα πρόλαβε να μας δώσει μόνο ένα album. Μουσικά δεν έχουν καμία σχέση με τους Carcass οποιασδήποτε περιόδου. Εδώ οι Jeff Walker, Carlo Regadas, Ken Owen και Mark Griffiths (Cathedral) παίζουν πιο παραδοσιακό metal, εξίσου φυσικά όμως ποιοτικό, όπως μας έχουν συνηθίσει άλλωστε αυτά τα ιερά τέρατα της αγαπημένης μας μουσικής. Σε άλλες εκδόσεις θα τους δούμε και ως Blackstar Rising κυρίως στις Η.Π.Α. Το μοναδικό τους αυτό album εδώ στην τρομερή ιαπωνική του έκδοση με 8 (!!) bonus tracks....
Μια συλλογή κυρίως από B-sides έως το 1998 που είναι μάλλον promo παρά επίσημη κυκλοφορία του group. Απευθύνεται στους die-hard οπαδούς, οι οποίοι κάνουν υπομονή ως τα τέλη Σεπτέμβρη για να σκάσουν τα καλά τους λεφτουδάκια στην νέα κυκλοφορία των υπερπαραγωγικών Αμερικανών (Chaos In Motion 2007/2008, 5 Disc set, DVD+CD)...
Θεοί διασκευάζουν θεούς... Από τα καλύτερα tributes που έχουν βγει, με τρομερά artworks και πάρα πολύ καλές διασκευές. Ορμάτε!!!
Οι σκληροπυρηνικοί δεν το συμπαθούν καθόλου αυτό το αλμπουμάκι... Η αλήθεια είναι πως ο Waters εδώ το ψιλοπαράκανε! Όλα μόνος του είπε να τα κάνει, χρησιμοποίησε πολλά ηλεκτρονικά στοιχεία στον ήχο και όντως το αποτέλεσμα είναι αμφιλεγόμενο. Όπως σε κάθε δίσκο του όμως, υπάρχουν και εδώ κομμάτια που θα σε κολλήσουν στον τοίχο... Στην ιαπωνική έκδοση με (κλασικά) ένα bonus track. Give it a try...
Ένα πολύ ενδιαφέρον οπερετικό concept album για την ζωή του Leonardo Da Vinci, δημιούργημα του ανήσυχου μουσικά Trent Gardner, με τον James LaBrie στον πρωταγωνιστικό ρόλο και μία πλειάδα άλλων φωνών να συμπληρώνουν το λεγόμενο "Original Cast Recording"! Μία μουσική δουλειά του 2001, εμπνευσμένη δηλαδή αρκετό καιρό πριν ο Dan Brown ταράξει τα νερά της παγκόσμιας λογοτεχνίας (και όχι μόνο) με τον "Κώδικα Da Vinci".
Είναι απίστευτη αυτή η Σκανδιναβία... Το τι παραγωγή από metal μπάντες έχει, είναι κάτι το τρομερό... Λογικό είναι να υπάρχουν και πολλές που δεν αξίζουν βέβαια, αλλά τουλάχιστον γι'αυτήν εδώ κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Το ιδιαίτερα αξιόλογο αυτό ντουέτο από την Σουηδία έχει βγάλει πολύ ποιοτικό υλικό από το '98 που πρωτοξεκίνησαν. Το άλμπουμ αυτό είναι η τρίτη δουλειά τους αλλά η πρώτη με αγγλικό στίχο. Αξίζει να αναφερθεί και η πολύ καλή διασκευή στο "Rainbow Demon" των Uriah Heep, κάτι στο οποίο δεν μας έχουν συνηθίσει τα νεότερα metal groups γενικότερα...
Ένα συγκρότημα ογκόλιθος στην ιστορία του rock... Είναι περιττό να πούμε οτιδήποτε για αυτά τα ιερά τέρατα... Στο blog μας, μια αρκετά πλήρης συλλογή του 1995 που θα σας δώσει το έναυσμα για να αποκτήσετε όλη την δισκογραφία τους. Απλά ΘΕΟΙ!!!!
Ένα side-project του Mustaine σε συνεργασία με τον Lee Ving των Fear το 1996, που κινείται σε πιο punk φόρμες (ένα είδος που συχνά τιμά μουσικά ο leader των Megadeth...).H original έκδοση είχε τον Ving στα φωνητικά, όταν Ο κ.Mustaine όμως προχώρησε στο remix/remastering των έργων του το 2004, το ξαναέβγαλε με την δική του φωνή με την δικαιολογία ότι οι πρωτότυπες κασσέτες με τα φωνητικά του Ving είχαν, τότε, χαθεί... Εσείς πάρτε και τις δύο εκδόσεις από το blog μας και συγκρίνετε...
Ένα σχήμα από την Αγγλία που δεν μέτρησε πολλά χρόνια ζωής, όμως οι δουλειές του ήταν αρκετά αξιοπρεπείς για τον χώρο που κινήθηκαν μουσικά. Ξεκίνησαν ως nu metal αλλά σύντομα άλλαξαν στυλ και βάρυναν τον ήχο τους σημαντικά. Το άλμπουμ αυτό είναι ένα πολύ καλό δείγμα της στροφής τους στο νέο ρεύμα της death metal με αρκετές μελωδίες και rhythm section που πραγματικά σου σπάει το κεφάλι στο headbanging... Στην σπάνια ιαπωνική του έκδοση με 3 bonus tracks που είναι από παλιότερα MCD τους. Οι οπαδοί του είδους που δεν τους έχουν υπ'όψιν τους, ας κάνουν τον κόπο να τους τσεκάρουν. Οι υπόλοιποι μάλλον ας μην ασχοληθούν...
Το 7ο studio album των Tiamat στην ειδική έκδοση με δύο bonus tracks και το video του "Vote for Love".
Η είσοδος στα 80s ήταν μια τραγωδία για τους Heep. Ο Sloman απογοητεύει στα φωνητικά, ο Θεός Ken απλά δεν μπορεί πλέον να γράψει μαζικά θεική μουσική και το γκρουπ αναπόφευκτα διαλύεται. Ο Mick Box είναι ο μόνος που θέλει να τους συνεχίσει, αλλά το τέλμα στο οποίο βρίσκεται δεν τον αφήνει να κάνει καμία τέτοια ενέργεια. Του παίρνουν 2 χρόνια για να ανασυνταχθεί και να σηκώσει το βαρύ όνομα των UH στις πλάτες του. Το '82 λοιπόν επιστρέφει με ένα πολύ ικανοποιητικό άλμπουμ, όμως είναι πλέον γεγονός: οι Heep που όλοι ξέραμε και αγαπήσαμε δεν θα αναγεννηθούν ποτέ... Το στυλ έχει αλλάξει δραστικά. Ο ήχος είναι πια καθαρά Αμερικάνικος και ο Box προτιμάει να ακολουθήσει AOR μονοπάτια. Η αλλαγή αυτή θα ξενίσει πολλούς, θα φέρει όμως και νέους οπαδούς. Το γκρουπ υπάρχει ακόμα ως τις μέρες μας, με μια σύνθεση σταθερή που μετρά 20 χρόνια ζωής. Τα studio albums δεν είναι πάρα πολλά, αντίθετα η αγορά γεμίζει σιγά σιγά από live και συλλογές, ενώ φέτος, μετά από 10 χρόνια απουσίας καινούργιου studio υλικού, επέστρεψαν με ένα συμπαθητικό και αξιοπρεπές άλμπουμ.
Από τις πιο σπάνιες κυκλοφορίες των Άγγλων (φήμες αναφέρουν μόνο 100 κομμάτια κυκλοφορίας στη Γαλλία). Ένα δώρο από το blog μας σε .nrg image file για να μη χάσετε ούτε 0,5% ποιότητας!! Απλά αποσυμπιέστε το και περάστε το σε ένα δισκάκι μέσω nero.
Η προτελευταία περίοδος των Αμερικανών, με έναν πολύ συμπαθητικό τύπο στα lead φωνητικά, των Ζαχαρία Stevens. Τέσσερα studio albums ιδιαίτερα ποιοτικά, τα δύο τελευταία εκ των οποίων είναι concept, ενώ το πρώτο από αυτά ήταν και το τελευταίο με τον Chris Oliva στην κιθάρα. Οι Savatage εδώ φλερτάρουν αρκετά με την κλασική μουσική και ξεκινούν τη χρήση των πολυφωνικών φωνητικών, ένα στοιχείο που χαρακτηρίζει τον ήχο τους στα mid-90's. Αξίζει να αναφέρουμε ότι τα αλμπουμ τους αυτά δεν είναι μόνο καταπληκτικά στο περιεχόμενο, αλλά και στο "περιτύλιγμα"! Τα εξώφυλλα απλά σπέρνουν!!
Ένα αξιοπρεπέστατο black/death σχήμα από την Σουηδία, που χάσαμε τα ίχνη του στα τέλη των '90s. Τρία LPs και ένα EP (και ένα Demo πριν το γκρουπ μετονομαστεί σε Sacramentum) είναι ο απολογισμός ενός γκρουπ με αρκετά μελωδικά στοιχεία και μουσικό στυλ εφάμιλλο των Dissection.
Μια μπάντα που στην χώρα μας, στα 90's, είχε πολύ μεγάλη πέραση. Το line-up ήταν αρκετά ταλαντούχο και η μουσική τους, μολονότι που ως στυλ δεν το "πολυσυμπαθούμε", ήταν πραγματικά πολύ καλή. Τα φωνητικά του Andre Matos, σε πολλούς άρεσαν, σε πολλούς επίσης όμως προκαλούσαν αναγούλα!!! Εμείς τους προτιμάμε σ'αυτή την περίοδο, κυρίως σε μουσικό επίπεδο, αφού τα κομμάτια τους είναι αρκετά πιασιάρικα, μελωδικά και εύθυμα (???). Μετά το '98 δε μας λένε και πολλά, αν και σε πολλούς συνεχίζουν να αρέσουν, ανεξάρτητα από τις μεγάλες αλλαγές που είχαν στη σύνθεσή τους.
Μπορεί στη Eurovision να στέλνουν συνεχώς πατάτες, οι Ισραηλινοί όμως μεταλάδες έχουν μια μπάντα που εκπροσωπεύει τη χώρα τους επάξια στη μουσική μας. Το Mabool είναι η κορυφαία δουλειά του group, ένα concept διαμάντι, που συνδυάζει έντονη ανατολίτικη μουσική, καθαρά και harsh φωνητικά, θεϊκές μελωδίες και πολλά άλλα, τα οποία απλά ανακαλύψτε τα εσείς... Μη σας ξενίζει αυτό το πάντρεμα, το αποτέλεσμα είναι πραγματικά καταπληκτικό. Μαζί ως bonus cd το "The Calm Before The Flood" EP, ένα πολύ ενδιαφέρον ακουστικό show.
Η τελευταία studio κυκλοφορία (αναμένουμε το "The Anatomy Of Melancholy", πρώτη επίσημη live δουλειά της μπάντας, πολύ σύντομα) στην ιαπωνική της έκδοση με ένα ακόμα exclusive bonus track για τους φίλους μας στην χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου. Enjoy!!!
Η δεκαετία του '70 αναμφίβολα είναι η "χρυσή" δεκαετία του ροκ. Όλα τα ιερά τέρατα της αγαπημένης μας μουσικής μας προσέφεραν αριστουργήματα - άλμπουμ σταθμούς. Εμείς θα τολμήσουμε και θα αντιπαρατάξουμε απέναντι σε ονόματα όπως του Iommi, του Page και του Waters, αυτό του Ken Hensley -τον κύριο δημιουργό της μουσικής των Heep αυτή τη δεκαετία-. Ναι, δεν το κρύβουμε είναι ο απόλυτος μουσικός θεός μας!!! Οι στίχοι του απίστευτοι, η μουσική του ασύλληπτη, καταπληκτικός κιθαρίστας και κιμπορντίστας, θεϊκή φωνή... Τα κοσμητικά επίθετα με τα οποία θέλουμε να τον στολίσουμε δεν έχουν τελειωμό. Η μουσική μας χρωστά πολλά σ' αυτόν τον άνθρωπο και σ' αυτό το γκρουπ. Έγραψαν τόσο πολύ ποιοτικό υλικό, σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα σε σημείο που ένα άλμπουμ τη χρονιά να μην τους φτάνει, ενώ τα live τους ήταν επίσης πολλά και τρομερά σε απόδοση. Ο Box τόσα χρόνια μας δείχνει ότι είναι ένας τρομερός κιθαρίστας, οι φωνές των Byron και Lawton, ακόμα και μετά από τόσες ακροάσεις, συνεχίζουν να μας στέλνουν αδιάβαστους, οι Thain και Kerslake στο rhythm section (χαρακτηριστικά αναφέρουμε αυτούς από τους πολλούς που πέρασαν) απλά ζωγράφιζαν... Κρίμα, γιατί αυτό το γκρουπ ήταν μεγάλο, αλλά ποτέ δεν πήρε την πραγματική θέση που του ανήκει...
Το καλοκαίρι οι πιο νέοι (σε ηλικία) Έλληνες θα έχουν την ευκαιρία να τους δουν από κοντά, χωρίς βέβαια τον Ken Owen, που τα προβλήματα υγείας δεν του επιτρέπουν να ξανανέβει στη σκηνή. Με το Necrotisism, οι Carcass εισήγαγαν τη μελωδία στον ήχο τους και προσπάθησαν να κρατήσουν τις ισορροπίες με το γρήγορο death. Καμία σχέση με τις gore κυκλοφορίες της δεκαετίας του '80, ακόμα και αυτό όμως το αλμπουμ αρέσει στους πολύ σκληροπυρινικούς fans της death. Εδώ στην πιο φρέσκια επανέκδοση του 2008 της Earache με bonus tracks το "Tools of the Trade" EP του '92, αλλά και με DVD με τους Carcass εν έτει 2008 να αναλύουν το πολύ σημαντικό αυτό άλμπουμ.
Ένα αξιοπρεπέστατο σύγχρονο metal group από την Ιταλία. Δεν το συζητάμε για την Christina, που είναι πρώτης τάξεως κούκλα, εμείς τους προσέχουμε μουσικά!!! Ένα υπέροχο άλμπουμ, ίσως και το καλύτερό τους, μαζί με το EP που είχε κυκλοφορήσει μια χρονιά πριν.
Τι; Θα καθόμαστε να λέμε για τους Priest τώρα; Για να είστε εδώ, δεν μπορεί, κάποια βασικά πραγματάκια της ιστορίας του μέταλ θα πρέπει να τα γνωρίζετε... Και σίγουρα, δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι οι JP είναι τεράστιο κεφάλαιο σ'αυτή την ιστορία... Τα δύο πρώτα άλμπουμς, πριν τους πιάσει η SONY και χεστεί στο τάλιρο με τις χιλιάδες πωλήσεις τους... Απλά... ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ (και χωρίς σκουριά ακόμα...)
Eν όψει του ερχομού των Φινλανδών στην Ελλάδα αυτό το σαββατοκύριακο.... Ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του σε Ευρώπη, η αμερικάνικη έκδοση του album είναι πολύ πιο πλούσια σε υλικό.. Σε πολυτελή slipcase έκδοση με 5 bonus audio κομμάτια και ένα video clip. Η τελευταία κυκλοφορία με τον Pasi Koskinen στα φωνητικά αποτελεί μάλλον και το χειρότερο album της μπάντας, ακόμα όμως και με αυτήν την παραδοχή το αποτέλεσμα είναι τρομερό!! Τέρμα, έχουν την στόφα του ΜΕΓΑΛΟΥ group, οπότε ότι και να βγάλουν.... θα είναι καλό!! Καλή μας διασκέδαση!!
Άλλο ένα απίστευτο συγκρότημα από τη Νορβηγία, που δυστυχώς διαλύθηκε. Ξεκίνησαν με black, πολύ σύντομα όμως άλλαξαν μουσικό πρόσωπο και κινήθηκαν σε πολύ πιο χαλαρά, αλλά και απόκοσμα μονοπάτια... Οι επιρροές τους από Pink Floyd είναι εμφανείς σχεδόν σε όλη τη δισκογραφία τους, οπότε δεν χρειάζεται και πολλή σκέψη για να καταλάβει κανείς ότι πρόκειται για μουσική ατμοσφαιρική και "ταξιδιάρικη". 3 studio albums, 2 demos, 1 συλλογή από τα 7'' τους και 1 live σ'αυτό το post - διαμάντι...
Το tribute project του Chris Cornell για τον πολύ καλό φίλο του, Andrew Wood των Mother Love Bone, που πήγε και αυτός από υπερβολική δόση. Μέλη των Soundgarden και των, τότε, νεοσύστατων Pearl Jam σε συνθέσεις του frontman των SG, αρκετά διαφορετικές σε ύφος από αυτές που μας είχε συνηθίσει ως τότε με το τρομερό group του. Δεν είναι ακριβώς grunge, που εκείνη την εποχή μεσουρανούσε, αλλά μια διαφορετική (αμερικανική) προσέγγιση στο alternative. Μελωδικό και αρκετά συναισθηματικό, αυτό το album καταφέρνει να μιλήσει κατευθείαν στην καρδιά...
Κορυφαίοι, αλλά (τουλάχιστον στην Ελλάδα) αγνοημένοι... Όσοι παρακολουθούσαν, στα μέσα των 90's, τα μεσημέρια SevenX και Rock Notes θα τους θυμούνται γιατί παίζονταν πολύ. Γενικότερα, η EMI τους προώθησε ιδιαίτερα. Μέχρι και δικό τους label τους δημιούργησε, την Total Vegas Recordings. Το 1999, μάλιστα, οι 4 τρελάρες από το Bradford της Αγγλίας έφτασαν στο Νο.1 των charts της χώρας τους με ένα remix του "Tequila". 5 studio albums και αναρίθμητα singles είναι ο απολογισμός αυτής της εκπληκτικής μπάντας που διαλύθηκε δυστυχώς νωρίς (2001), αν και πάντα ελπίζουμε να πέσουν και αυτοί θύματα της μόδας των reunions... Άφθονο χαβαλετζίδικο rock, αρκετό metal,μια γενικότερη pop νοοτροπία, υπερπιασιάρικες μελωδίες και πανέξυπνοι στίχοι είναι εν ολίγοις τα στοιχεία αυτών των θεών, που όπως προαναφέραμε στην Ελλάδα δεν τα πολυεκτίμησαν (αλλά καθόλου δε μας νοιάζει κιόλας)... Θα ακολουθήσουν και τα singles.
Θεωρείται από πολλούς ΤΟ SUPER GROUP: Abbath (Immortal), Ice Dale (Enslaved), T.C King (Gorgoroth), Armagedda (Immortal) και στίχοι από Demonaz (Immortal). Λογικό με τέτοια σύνθεση... Ένα και μοναδικό άλμπουμ έχουν κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής και η παραπάνω θεωρία επιβεβαιώνεται... Οι εξελιγμένοι Immortal του "Sons Of Nothern Darkness" συναντούν τους Motorhead (?) σε μια δισκάρα black νοοτροπίας με heavy metal riffs και super μελωδίες. Τα μέλη δείχνουν για άλλη μια φορά το υψηλό μουσικό τους επίπεδο και εν γένει το αποτέλεσμα... ΤΑ ΣΠΑΕΙ!!!
Από την τελευταία φουρνιά των Official Bootlegs του, κατ' αρχήν, business man και μετά μουσικού κ. Portnoy... Μια τρομερή συλλογή των demos της περιόδου του FII, μια περίοδος που είχε πολύ υλικό, τόσο ώστε το FII τελικά να έπρεπε να είναι διπλό αλμπουμ. Η δισκογραφική, όμως, τους ανάγκασε να κόψουν πολύ από αυτό το υλικό για να περιοριστούν τελικά σε μονό cd. Το αποτέλεσμα; Να μείνουν έξω απίστευτες κομματάρες από το άλμπουμ και με το πέρασμα του χρόνου η δουλειά αυτή του '97 να αποδεικνύεται η πιο αδύναμή τους. Βέβαια στο internet ήδη είχαν κυκλοφορήσει εδώ και χρόνια τα demos του αλμπουμ σε bootleg, αλλά ο Portnoy δεν έχασε την ευκαιρία (και καλά έκανε) να τα βγάλει επίσημα στο κοινό, με καλύτερο φυσικά ήχο, μέσω της δικιάς του εταιρείας, ytsejam records.
Και με τι δεν έχει ασχοληθεί αυτός ο άνθρωπος... Ανήσυχο πνεύμα, τρομέρος και ανοικτόμυαλος μουσικός, χαβαλετζής, μας δίνει ένα σωρό δουλειές... Τσιμπήστε μερικές από τις παρακάτω: INCISION, KARABOUDJAN, MASTICATE, ODYSSEY και STEEL... Ποικιλία στα projects death, power, black, progressive... Φυσικά θα υπάρξει και συνέχεια...
Μην τρομάζετε!!! Το μέταλ είναι πολυδιάστατο. Τα αμερικανάκια (στο look, γιατί κατά τ' άλλα είναι Καναδοί), ξέρουν να παίζουν γαμάτη μουσική. Οι επιρροές τους είναι πολλές, αλλά μάλλον έχουν καταφέρει και έχουν φτιάξει ένα δικό τους αναγνωρίσιμο μουσικό στυλ. Οι έστω και λίγο ανοικτόμυαλοι μεταλλάδες κάντε τον κόπο να τους ακούσετε. Οι πιο απόλυτοι, τι να κάνουμε, αποφύγετέ τους...
Ως κυκλοφορίες είναι καθαρά "αρπαχτή" της εταιρείας... Ακόμα και έτσι όμως, το υλικό είναι εξαίσιο!!! Δύο συλλογές από, κυρίως, bonus tracks προηγούμενων άλμπουμ, που είναι εξίσου της ίδιας υψηλής ποιότητας. A must have για τους φανατικούς των Άγγλων Θεών...
Οι fans των Dimmu Borgir θα χαρούν πολύ. Μελωδικό, ποιοτικό black metal από τη Νορβηγία από έναν πολύ ταλαντούχο, όπως έχουμε ξαναπεί, καραφλοδαίμονα!!! Μέσα στο 2008 αναμένουμε τη νέα του δουλειά... Hail to the God of Impiety!!!
Το καλύτερο αλμπουμ του 1995, από τα καλύτερα αλμπουμ της δεκαετίας του '90, από τα καλύτερα αλμπουμ της μεταλ!!!!!! Ένα μνημείο για την αγαπημένη μας μουσική, ένα αλμπουμ σταθμός, που ο ήχος του έχει αναπαραχθεί πολλές φορές από πάρα πολλά γκρουπ. Στο post αυτό η limited αναμνηστική έκδοση που βγήκε το '95 με bonus cd, με ποικίλα καλούδια...
Αριστούργημα!!!! Μακριά από κοφτερά αντικείμενα για να ευχαριστηθείτε αυτήν την δισκάρα!!! Χωρίς πολλά πολλά, κατεβάστε το και ακούστε το σε φως κεριών!!
Άλλο ένα δωράκι για τους φίλους των Black Sabbath... Των φανατικών φίλων του Iommi που παρακολουθούσαν τις δουλειές του και μετά από Ozzy, Dio κτλ. εποχές. Το Cross Purposes του 1994 ήταν ένα πάρα πολύ καλό μέταλ άλμπουμ, η τελευταία καλή studio δουλειά ίσως του Iommi... Εδώ λοιπόν έχουμε ένα live άλμπουμ εκείνης της περιόδου που βγήκε σε ειδική έκδοση CD και VHS (το 1995 ακόμα δεν υπήρχαν σε ευρεία κυκλοφορία τα DVD και απ'όσο ξέρω αυτό ακόμα δεν έχει επανακυκλοφορήσει σε DVD, οπότε μιλάμε για VHS-rip πολύ καλής ποιότητας όμως). Σας προσφέρουμε και το audio και το video, απλά σημειώστε ότι το video περιέχει 3 περισσότερα κομμάτια από το CD. Λεπτόμερειες για το tracklist φυσικά στα σχόλια.
Δεν θα ασχοληθούμε με το παρελθόν του μακαρίτη Jon Nφdtveidt... Το ότι μπήκε φυλακή για δολοφονία πραγματικά δεν θα το κρίνουμε εμείς... Το ίδιο θα ισχύσει και σε επόμενο post για τον Varg Vikernes. Εμείς μόνο με την μουσική θα ασχοληθούμε και θα παρουσιάσουμε τις (δυστυχώς) λίγες δουλειές του συγκροτήματος αφού η αυτοκτονία του προαναφερθέντος σήμανε και την διάλυση του group. Οι 2 reissue εκδόσεις που έχουμε ανεβάσει μπήκαν επίτηδες καθώς στο bonus CD της κάθε μίας υπάρχει μπόλικο υλικό που σχεδόν καλύπτει ότι έχουν ηχογραφήσει. Περισσότερες λεπτομέρειες στο tracklist βέβαια... Death metal at its best!!
Aποκλειστικά για τον φίλο μας τον Τόλη!!! Respect!!
Δισκάρα... Α+++ Δεν είναι οι Kreator των αγαπημένων μας Coma of Souls και Extreme Aggression… Έχουν ωριμάσει, ρίχνουν τα γκάζια, πειραματίζονται (με τη βοήθεια του Tilo Wolff στα φωνητικά) και το αποτέλεσμα μας αρέσει πολύ... Ε, τι άλλο να πούμε? Respect! Πολλοί είναι αυτοί που «έθαψαν» αυτή τη δισκάρα, άλλοι πάλι το λάτρεψαν.... Εσείς σε ποια κατηγορία ανήκετε?Buy the album… Support the band…
Δεν είναι το καλύτερό τους (θα ακολουθήσει πιο μετά και αυτό), αλλά είναι ενδεικτικό του ήχου τους μετά το 1998. Καθαρά φωνητικά, πιο mainstream φόρμες, αλλά εξίσου μελωδικοί και καταθλιπτικοί!!! Παρεπιπτόντως, το artwork είναι ένα αριστούργημα! Εδώ σας δίνουμε την έκδοση με τα δύο bonus tracks (No Devotion, Fractured).
Album: http://www.badongo.com/file/7423855
Support the band. Buy the album.
Εδώ έχουμε να κάνουμε με την, κατά την αποψή μας, μεγαλύτερη ιδιοφυία της μέταλ της εποχής μας, τον Dan Swano. Ο άνθρωπος γράφει τα πάντα, παίζει τα πάντα, κάνει τα πάντα και τα κάνει καλά. Το κυριότερο group από τα αναρίθμητα projects του, οι Edge of Sanity, ανέβασαν τα standards του death (?) σε πολύ υψηλά επίπεδα. Σ’αυτό το post έχουμε δύο απίστευτες δισκάρες, το απλά κορυφαίο Crimson του 1996 και τη συνέχεια του, το Crimson II του 2003 (η δυναμική επιστροφή του Dan στους EoS μετά την αποχώρησή του το 1997). Η μουσική είναι τουλάχιστον progressive και η θεματολογία απλά φανταστική. Όσοι δεν είναι οπαδοί του death metal κάντε τον κόπο να τα κατεβάσετε, σίγουρα θα σας αρέσει. Θα ακολουθήσουν και άλλα posts του θεού αυτού, μερικά μάλιστα από αυτά είναι αρκετά σπάνια.
Crimson I: http://www.badongo.com/file/7260780
Crimson II: http://www.badongo.com/file/7261560
Support the band, buy their albums…
Το 1992 ήταν άλλη μια δύσκολη χρονιά για τον Iommi. Η αναβίωση του 2ου line up των Sabbath δεν του πέτυχε και πολλές συναυλίες θα έπρεπε να ακυρωθούν. Εκεί εμφανίστηκε ο... απο μηχανής Μεταλ Θεός, Rob Halford και όχι μόνο ξελάσπωσε τον Tony, αλλά μας έδωσε ένα event in Rock History. Η συναυλία αυτή, της 15ης Νοεμβρίου 1992, στο LA, αποτελεί και ένα μικρό reunion των παππούδων του μεταλ, αφού σε κάποια τραγούδια τα φωνητικά είναι του Ozzy. Ένας μικρός, λοιπόν, θησαυρός από την ιστορία των Sabbath και του Halford σε εσάς, σε μορφή BIN (audio image file για να μη χαθεί καθόλου η ποιότητα του ήχου, γράφεται σε δισκάκι με ένα οποιοδήποτε αντιγραφικό πρόγραμμα).
Album:
Και τώρα λίγο άρωμα Ελλάδας... Οι Rage, με τα αδερφάκια Ευθυμιάδη (τότε στα 1998) και η Lingua Mortis Orchestra μας χάρισαν αυτό το αριστούργημα. Ίσως ο καλύτερος συνδυασμός, που θα μπορούσε ποτέ να γίνει, κλασσικής και μέταλ μουσικής.
Καλή χρονιά σε όλους τους φίλους!!! Πρώτο upload για το 2008 το home video των Megadeth "Exposure of a Dream" με τα videos του group από το Countdown to Extinction. Ποτέ δεν βγήκε σε DVD αλλά μόνο σε VHs, οπότε είναι μια καλή ευκαιρία για όλους να το αποκτήσουν σε miniDVD format (σχεδόν ποιότητα DVD δηλαδή αλλά χωραέι σε ένα απλό CD-R). H μπάντα που έβγαλε ίσως τα καλύτερα videos γενικά στην μέταλ μας προσφέρει έναν (ακόμα) μικρό θησαυρό. Enjoy!!
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν αυτό το blog με ένα album δυναμίτη.....
